YIL 1923/KASIM
YER; GERA KORFEZI , MESAGROS KOYU VE CIVAR KOYLER
– Alacakaranlik cokmek uzereydi, avlunun arkasindaki caliliklardan hisir hisir sesler geliyordu ya, bu saatte kim olurdu ki orada?
-Evlatcim, sakin ordasin? arar dururum seni, bak baban gelicek ;gelesen iceri , kurdu sofrayi ablalarin.gelesen evcezimize evlatcim, baaartma (bagirtma)beni!
Kucuk Mehmet ailenin tek erkek cocuguydu, iki kizdan sonra aileye gelen tek ve kiymetli erkek cocuk, el usutunde tutardi babasi ama yine de hic yuz vermezdi oglu simarmasin diye..Zeliha hanim tam iceri girmek uzereydiki oglancik,zeytin yesili gozleriyle elinde kucucuk bir beyaz kopecikle firlayiverdi calilarin arasindan..
-Allah iyiligini versin senin bre oglum ,ödümü kopardin aksam vakti, bak nerdeyse aksam ezan ı okunacak, hoca efendi ALLAHUEKBER dedimi bilesenki baban at ustunde durmaz , evdedir..
—Anınemmmm,nedir o elindeki? nerden buldun o enigi? sakin sokarsin eve , mekruhtur bizim dinimizde!
Mehmet dilini dislerinin arasina koymus kopeğini nasil besliyecegini nerede barindiracagini dusunuyordu ,anasinin ne kadar titiz oldugunu bldigi icin iceri almasi mumkun degildi, atlarla beraber biraksa iyiydi ama daha cok kucucuktu Pamuk tuylu kopegi, eziverirdi Leyla ile Mecnun Pamucugunu….( Devami gelecek..)